آورد به اضطرارم اول بوجود
جز حیرتم از حیات چیزی نفزود
رفتیم باکراه و ندانیم چه بود
زین آمدن و بودن و رفتن مقصود
Âvord be iztirârem evvel be vucûd
Coz heyretem ez heyât çîzî nefzûd
Reftîm be ikrâh u nedânîm çi bûd
Zin âmeden u bûden u reften maksûd
İstemedim ben; zorla beni var etti.
Hayret dışında hayatıma ne ilave etti?
Gidiyoruz ikrahla şimdi; bilmiyoruz neydi?
Bundan amaç: Geldi, kaldı, gitti?*
*Mehmet Kanar, Osmanlı Türkçesi Sözlüğü
Son Yorumlar